De treinrit van Kandy naar Ella

De spoorlijn van Kandy naar Ella klimt in ruim honderdvijftig kilometer van driehonderd naar bijna negentienhonderd meter hoogte, dwars door de theevelden van het centrale bergland. De rit staat standaard in de lijstjes van mooiste treinreizen ter wereld. Op deze pagina staat wat de rit inhoudt, welke delen er op dit moment rijden, hoe je een kaartje bemachtigt en waar je het beste in- en uitstapt.

Eerst het belangrijkste, want dit is in 2026 veranderd. Cycloon Ditwah veroorzaakte eind 2025 aardverschuivingen in het bergland en legde een deel van de lijn plat. Het traject tussen Rambukkana en Nanu Oya is nog gesloten. Het stuk van Nanu Oya via Haputale en Ella naar Badulla rijdt sinds 20 juni 2026 weer, na zeven maanden onderbreking.

Het ministerie mikte in september 2026 op heropening van het deel Colombo-Kandy in oktober. Die datum is al twee keer verschoven, dus reken er niet op tot de trein er daadwerkelijk rijdt. Controleer de stand vlak voor vertrek bij Sri Lanka Railways. Wat in de tussentijd werkt: van Kandy over de weg naar Nuwara Eliya of rechtstreeks naar station Nanu Oya, en daar de trein pakken. Een taxi doet er twee en een half tot drie uur over en kost 35 tot 50 dollar; een gedeeld busje van Kandy naar Ella kost ongeveer 33 dollar per persoon. Vanaf Nanu Oya duurt de rit naar Ella ruim twee uur. Dat is niet eens een slechte uitkomst, want juist dat laatste stuk is het mooiste van de hele lijn.

De lijn is tussen 1864 en 1924 door de Britten aangelegd om thee uit het bergland naar de haven van Colombo te krijgen. Dat verklaart het tracé: de rails volgen de contouren van de hellingen in plaats van er doorheen te snijden, met scherpe bochten, korte tunnels en viaducten. Harder dan vijfentwintig kilometer per uur gaat het daardoor zelden. Vanaf Nanu Oya, het station van Nuwara Eliya, klimt de trein eerst naar Pattipola. Dat is met 1.898 meter het hoogstgelegen breedspoorstation van Sri Lanka. Daarna gaat het langs Ohiya, Idalgashinna en Haputale over de bergkam, met aan weerszijden diepe dalen.

Het laatste uur naar Ella is het bekendste deel. Vlak voor het station passeert de trein de negenboogbrug bij Demodara, een viaduct van zesentwintig meter hoog dat volledig uit steen, baksteen en cement is opgetrokken, zonder staal. Het verhaal dat het staal tijdens de Eerste Wereldoorlog naar het front ging en dat men daarom in steen bouwde, hoor je van elke gids. De theeplukkers die je vanuit het raam ziet werken, plukken op plantages die soms nog dezelfde namen dragen als in de negentiende eeuw. Meer daarover staat op de pagina over thee in Sri Lanka.

Er zijn drie klassen en de keuze bepaalt hoe je de rit beleeft.

De eerste klas bestaat uit twee heel verschillende dingen. Er is een gereserveerd rijtuig met airco en gesloten ramen, en er is de observatiewagen achteraan met grote panoramaramen. De airco-variant is comfortabel maar je kijkt door glas dat vaak beslagen of bekrast is. De observatiewagen kijkt achteruit, wat sommige reizigers juist fijn vinden. De tweede klas heeft ventilatoren en ramen en deuren die open kunnen. Dat is waarom veel reizigers die klasse boven de eerste verkiezen: je kunt ongehinderd naar buiten kijken en fotograferen, en er staat een koele wind. Een deel van de tweede klas is gereserveerd, een deel niet. De derde klas is het goedkoopst, heeft houten banken en zit stampvol. Je staat er waarschijnlijk de hele rit. Daar staat tegenover dat je tussen de lokale reizigers zit en dat er voortdurend verkopers langslopen met kortjes, gefrituurde hapjes en thee.

Daarnaast rijdt op de bergroute de toeristische Ella Odyssey, met eigen panoramarijtuigen en een aangepaste dienstregeling. Die is duurder en vertrekt op vaste tijden.

Gereserveerde plaatsen komen dertig dagen van tevoren in de verkoop via het officiële reserveringssysteem van Sri Lanka Railways. Je hebt alleen je paspoortnummer nodig; een lokaal identiteitsbewijs is niet vereist. Betalen kan met creditcard of debitcard. Houd er rekening mee dat die site traag is en tijdens het betalen geregeld uitvalt. De voorwaarden waarschuwen daar zelf voor. Controleer je bankafschrift voordat je een tweede poging doet, anders boek je twee keer. Wie het gedoe wil vermijden, boekt via een tussenpersoon; dat is duurder maar het betaalproces werkt beter.

Onbereserveerde plaatsen zijn alleen op de dag zelf aan het loket te koop. Daar kun je niet op vooruitboeken, en daardoor zitten de tweede en derde klas op deze route zo vol. In het hoogseizoen, van december tot maart, zijn de gereserveerde plaatsen vaak binnen een dag weg. Zet een herinnering voor het moment dat het verkoopvenster opengaat.

Wil je de rit liever als onderdeel van een dag met vervoer en gids, dan zijn er georganiseerde excursies vanuit Ella en Kandy waarin het treinstuk is opgenomen.

Nanu Oya is op dit moment het logische beginpunt. Het station ligt ongeveer acht kilometer van Nuwara Eliya, dus je hebt er een tuktuk of taxi voor nodig. Bij aankomst staan er altijd chauffeurs.

Haputale is een goede tussenstop. Het dorp ligt op een smalle bergkam met uitzicht naar twee kanten, en het is het vertrekpunt naar Liptons Seat en de Dambatenne-theefabriek. Veel reizigers stappen hier een nacht uit en pakken de volgende dag de trein verder. Ella zelf is inmiddels een uitgesproken toeristenplaats met hostels, cafés en yogaschooltjes. De negenboogbrug, Little Adams Peak en Ella Rock liggen op loopafstand of een korte tuktukrit. Wie verder wil, rijdt door naar Badulla, het eindpunt, of daalt af naar de zuidkust. Houd er rekening mee dat de trein vaak vertraging heeft. Een half uur tot een uur is normaal en hoort erbij.

Ga aan de rechterkant zitten als je vanuit Nanu Oya naar Ella reist. Daar zitten de meeste uitzichten op de dalen. Op de terugweg geldt het omgekeerde. Neem iets warms mee. Op Pattipola en Ohiya, boven de 1.800 meter, is het aanzienlijk frisser dan in het laagland en met de ramen open trekt het flink. In de vroege ochtend hangt er vaak mist. De foto waarvoor mensen deze rit maken, met iemand hangend uit de deuropening, kost elk jaar reizigers hun leven of een been. De deuren staan open, er is geen conducteur die je tegenhoudt en de rotswanden komen op sommige plekken tot vlak langs de wagon. Ga in de deuropening zitten in plaats van eruit te hangen.

Eten en drinken koop je in de trein of op het perron. Een flesje water, een zak kortjes en een beker melkthee kosten samen een paar honderd roepie. De rit vanaf Nanu Oya duurt ruim twee uur, en met vertraging kan dat oplopen. Plan er geen aansluiting op een vlucht achteraan.

Vlak voorbij de negenboogbrug ligt een stuk spoor dat ingenieurs nog steeds aanhalen. Bij station Demodara moest de lijn ruim twintig meter dalen over een afstand die veel te kort was voor een normale helling. De oplossing werd een spiraal: het spoor maakt een volledige lus en duikt vervolgens door een tunnel onder het eigen station door.

Het verhaal dat erbij hoort gaat over een lokale bouwvakker die de oplossing bedacht toen de Britse ingenieurs er niet uitkwamen, en het idee demonstreerde met de tulband van zijn hoofd. Of dat echt zo gegaan is, valt niet te achterhalen, maar het wordt in elke trein doorverteld. Je merkt de lus vanuit de wagon nauwelijks, want de bocht is ruim. Vanaf de weg boven het station is hij wel goed te zien, en veel chauffeurs stoppen er even.

De hele lijn is tussen 1864 en 1924 in stukken aangelegd. Colombo bereikte Kandy in 1867, hetzelfde jaar waarin de eerste thee werd geplant. Badulla kwam pas zestig jaar later aan de beurt. Sindsdien is er aan het tracé weinig veranderd; de rails liggen nog op vrijwel dezelfde plek als in de koloniale tijd.